Ingrid, mama van twee kinderen waarvan één een hele boze dochter. Ze wil graag systemisch kijken naar het volgende; hoe ga ik om met de boosheid van mijn dochter? Ze heeft altijd een flink temperament gehad en ik heb daar eigenlijk altijd heel goed op kunnen reageren en mee om kunnen gaan. Nu lukt me dat al even niet meer.

Ik vraag haar wanneer de opstelling geslaagd is. Ze geeft aan dat wanneer ze meer inzicht heeft over het waaróm ze hier opeens moeite mee heeft, ze tevreden de deur uitloopt.

Ze kiest poppetjes uit voor haar gezinsleden. Haar man, zichzelf en haar twee dochters. Ze begint te vertellen over de boosheid van haar dochter. Deze is eigenlijk vooral tegen haar jongere zusje gericht. Dat raakt Ingrid diep, want haar jongste dochter is jonger, kleiner en dus kwetsbaarder.

De link wordt gelegd naar haar eigen jeugd, en dan vooral haar pubertijd. Ze kiest extra poppetjes uit voor haar moeder en haar puberende zelf. Ingrid heeft zelf nooit kunnen puberen, is nooit in opstand kunnen komen tegen haar ouders. Dat werd niet getolereerd. Waar ze eerder de ruimte juist voelde voor haar, soms boze dochter, voelt ze die nu nét helemaal niet. De puber in Ingrid zelf wil graag de ruimte hebben en komt in opstand wanneer ze haar dochter zo boos ziet.

Het wordt haar duidelijk dat ze het vreselijk vindt dat haar moeder, haar moeder is. De afwijzing van haar moeder raakt haar diep. Ze krijgt het gevoel niet goed genoeg te zijn. Haar moeder accepteren in wie ze is, is voor haar op dit moment niet te doen. Dit besef zet een poortje open bij Ingrid.

Na dit heftige besef en een korte onderbreking ziet ze het opeens. De parallellen tussen haar moeder en haarzelf. Haar oudste staat symbool voor haar moeder en de jongste voor haarzelf. Ze heeft zelf totale afwijzing ervaren van haar moeder, en voelde zich ontzettend kwetsbaar hierin.

Ze snapt ook de moeite die ze hier opeens mee heeft, aangezien de relatie met haar moeder in korte tijd flink verslechterd is. We ronden de sessie af. Ingrid heeft op dit moment waar ze voor kwam; meer inzicht in het waarom ze opeens moeite heeft met de boosheid van haar dochter.

Later geeft ze me het volgende terug:

Nadat ik over de sessie bij jou had verteld aan een vriendin, appte ze mee een artikel door waarin werd uitgelegd hoe de relatie met je moeder invloed heeft op de mate waarin je de verbinding met anderen aan kan gaan. Ik vond het systemisch kijken zo interessant dat ik een boek besteld heb daarover. Na het lezen van dat boek werd me duidelijk dat ik systemisch niet op mijn eigen plek stond en hoe dat invloed heeft op mijn leven. Ook las ik dat je ervan uit mag gaan dat ouders je als kind geven wat ze je kunnen geven. Ik dacht altijd aan wat ik tekort kwam, en nam dat mijn moeder kwalijk. Maar ik ben zelf verantwoordelijk voor wat het met me doet. Door mijn eigen plek opnieuw in te nemen kan ik mijn moeder weer zien en in zachtheid en liefde aan haar denken.

Na deze flinke stappen voel ik me fijner, neem ik mijn eigen verantwoordelijkheid en gaan de dingen meer als vanzelf. En het meest bijzondere is nog dat mijn oudste dochter minder boos is! We hebben een stralende meid die het een stuk beter met haar zusje kan vinden. En het begon allemaal met inzichten die ik tijdens jouw systemische coaching heb gekregen. Dankjewel daarvoor!

Bij een systemische coachsessie krijg je naar mijn idee waar je om vraagt en wat je in dat moment aankan. Voor Ingrid was het besef dat ze kreeg tijdens de sessie voor haar de trigger om het boek te kopen en een aantal reuzenstappen te zetten. Zo mooi om terug te horen van haar! En zo blij voor haar dochter en de rest van het gezin dat de boosheid zijn functie verloren heeft….